|
Gouds Rood mei 2008
Gouds Rood mei 2008
Redactie Gouds Rood
Deze editie van Gouds Rood is wederom goed gevuld met prikkelende artikelen en betogen. Maakt de PvdA na twee jaar besturen het verschil? Zijn fractie en wethouders nog getooid met de “rode veren”? oordeelt u zelf.
Verder de uitnodiging voor de ALV van 9 juni 2008 en de vaste rubrieken.
Gouds Rood is ook te downloaden als pdf-bestand. De downloadversie bevat ook de agenda en contactgegevens.
Jubileum
Co Caljouw - 19 mei 2008
Dit jaar – een precieze datum kan ik niet geven – vier ik een toch wel gedenkwaardig gouden jubileum. Het zal plaatsgrijpen zonder toespraken noch zal het Hare Majesteit hebben behaagd mij ook maar de geringste onderscheiding toe te kennen (geen gemis overigens voor een qua inborst republikein).
Na het afleggen van ’s lands wapenrok ben ik namelijk in woord, geschrift en anderszins inmiddels een halve eeuw actief geweest op het gebied waarvoor ondanks allerlei welwillende prietpraat nauwelijks maatschappelijk draagvlak bestaat: de natuurbescherming.
Niet slechts bij de platmaterialistisch ingestelde liberalen of de schijnheilige rentmeesters van christelijken huize, maar ook bij mijn sociaal-democratische partijgenoten (om maar eens de belangrijkste drie politieke stromingen te noemen).
Terugkijkend en de zwaar negatieve balans opmakend, lijkt mijn inzet eigenlijk nog het meest op een onafgebroken kommervolle wake bij een steeds meer terminaal wordende en o zo geliefde patiënt.
Almaar rijpend verdriet derhalve over het onontkoombare, naar het schijnt, verlies dat vooral mijn (kinds)kinderen zal treffen.
Hoe dit troosteloze gevoel te duiden? Onlangs zag ik in een natuurdocumentaire over het smelten van de poolkappen een tot op het bot vermagerde ijsbeer die net vanuit zee het vasteland had bereikt. De (wetenschappelijk geschoolde) filmers konden nagaan dat het volledig uitgeputte dier vanaf het meest nabije afbrekende en smeltende ijsveld zo’n 200 zeemijlen had moeten zwemmen om te overleven, bijna drie etmalen lang bij een snelheid van rond drie mijl per uur in water tegen het vriespunt.
Kijk, dan heb ik pas echt vochtige ogen, anders dan de klatergoudtranen, massaal vergoten bij de rond 150 zenders met hun weerzinwekkende emo-tv.
“Een-ver-van-mijn-bed-gebeuren”, zal de cynicus onder mijn waarde lezers opmerken maar ik kan, helaas, ook duizend Gouds Rood-edities vullen met in 50 jaar opgetekend natuurlijk drama om de hoek.
Daar ga ik vanzelfsprekend niet aan beginnen; ik volsta met slechts iets van mijn niet aflatende frustratie van mij af te schrijven. Reeds een halve eeuw geleden berichtte ik over de volstrekt chaotische ruimtelijke ordening in ons land, die, met de ruilverkavelingen en de zelfs nu nog almaar toenemende uitstoot en dumping van allerhande viezigheid, eeuwenoude, in de wereld unieke cultuurlandschappen met daarin hoge natuurlijke waarden naar de testikelen hielpen (om het netjes te zeggen).
Honderden miljarden harlekijnsorchissen (een van onze vele inheemse wilde orchideeënsoorten) zijn tot het laatste exemplaar toe verdwenen.
Op het moment dat ik dit schrijf meldt mijn krant de veelal nodeloze kap door gemeenten van maar liefst 10 procent van ons bomenbestand (waaronder monumentale exemplaren). Om de blije rijder te gerieven.
Is dat in Gouda anders? Berichtje uit het acht-uur-journaal: in korte tijd zijn (alweer) 200 soorten van onze bospaddestoelen verdwenen.
Het Veerstalblok tot besluit. Eens een natuurgebiedje met de grootste botanische rijkdom van ons land. Straks ligt er de nieuwe rondweg (zoals ook Boskoop, Waddinxveen en Reeuwijk naar nieuwe wegen streven) en het zoveelste bedrijventerrein.
Zal ik dan maar de gifbeker heffen? Anmenooitniet. Ook een achterhoedegevecht dient gestreden te worden.
Maar of mijn kleinkinderen daar nog baat bij zullen hebben….?
|
