Nieuws

Imago, het vervolg

25 januari 2012

Mijn fractiegenoot Johan Veld maakte op mij indruk met zijn verhaal over het  Goudse imago. Hij inspireerde mij in ieder geval ook dieper na te denken over de oorzaken. Terwijl ik mijn gedachten zo liet gaan over al die mensen die Gouda niet echt een warm hart toedragen, viel mijn oog plotsklaps op een twitter bericht van Bas Driesen, u weet wel, de fractievoorzitter van Trots in Gouda. Het was donderdag 19 januari 2012 zo omstreeks 21.00 uur. In bedoeld bericht wordt melding gemaakt van de zogenaamde “pickbadge” een figuurtje dat je op je foto op twitter kunt “plakken”.  Voor Trots uiteraard een kleine uitgave van het Trotslogo. Maar er stond ook nog een verhaal bij en uiteraard ging dat over Gouda. In de aanhef wordt gesproken over onze mooie stad Gouda met zijn historische stadshart, een prachtig decor voor winkels en bedrijvigheid. Gouda bruist in de wijken van het vrijwilligerswerk van Gouwenaars die met plezier hun hobby uitoefenen of zich inzetten voor de medemens. Goh, wat een positief verhaal bedacht ik me. Maar nauwelijks een alinea verder was het net als bij Bas’verhaal over het stadsinternaat, weer even schrikken wat er nu weer voor onzin werd uitgekraamd. Het verhaal draaide 180 graden en Gouda werd tot aan de laatste steen afgebroken op Bas zijn bekende wijze.  Ik citeer;  “Gouda is een sterk verwaarloosde stad waar de criminaliteit de afgelopen 10 jaar fors is gestegen. “  Wanneer las ik dat eerder? Ondanks alle positieve berichten en sterke verbeteringen op veiligheidsgebied geeft Bas zijn achterban nog steeds opzettelijk en zeer bewust verkeerde informatie. Het zijn onder tussen geen onwaarheden meer maar grove leugens. Bas heeft zich nimmer in de cijfers verdiept want dan moet hij met de billen bloot en dat maakt niet alleen hem maar de gehele fractie kwetsbaar. Je kunt dus beter maar blijven roepen dat onze stad verwaarloosd is en zeer crimineel, verslonst, er te weinig hotels zijn, er te weinig investeringen zijn (je moet wel met dichte ogen door Gouda fietsen om dat te durven zeggen), er bovendien een zeer onprettig bedrijfsklimaat is en dat ook nog allemaal de schuld is van het 60 jarige regentendom van de PvdA en het CDA. Alleen al van de afgelopen 6 jaar kan ik een indrukwekkende lijst presenteren van de successen van de PvdA. Besluiten vanuit de gemeenteraad waarvan de voorstellen door de PvdA zijn geinitieerd. Ook in deze raadsperiode zijn er weer enkele zaken aan die lijst toegevoegd. Dat is de manier waarop wij als PvdA proberen de goede dingen voor onze inwoners te doen en ons verkiezingsprogramma waar te maken. En Trots is daar niet toe in staat. Zij hebben nog niets gebracht in bijna twee jaar gemeenteraad. Ja, waar zij mede toe hebben bijgedragen is het feit dat onze stad zo’n slecht imago heeft. Maar ja als je constant dit soort berichten de wereld in stuurt dan zijn er ook nog mensen die er in gaan geloven.  Voor Trots wellicht een goede manier om de aandacht niet op zich zelf te richten maar voor een beetje oplettende burger wel  erg doorzichtig.

Jan van den Heuvel

Het imago van Gouda

25 januari 2012

Laatst vroeg een collega raadslid uit een andere gemeente aan mij of "jullie in Gouda ooit nog eens het Marokkanen probleem gaan oplossen". Onder deze vraag zat een duidelijke lading, maar ook een richting waarin je geacht werd het antwoord te geven. In plaats van in de verdediging te schieten zei ik in volle ernst: dat gaat Gouda niet oplossen. Het is een groter probleem dan alleen van deze stad en er gaat wellicht een generatie over heen voordat het niet meer als een probleem wordt ervaren. 

Gouda worstelt al jaren met het beeld in de media van het zijn van een probleemstad, waar je niet zou moeten wonen of werken. Zonder de bestaande problemen te bagatelliseren, de problemen die Gouda heeft zijn voor een deel zo groot, en daarvan ben ik overtuigd, doordat we nu eenmaal een slechte pers hebben. Problemen in Nederland zijn pas echt bijzonder indien ze zich voordoen in zo'n  klein schattig oud-hollands stadje als Gouda. Immers als het daar al fout gaat, moet het elders in Nederland ook wel een groot probleem zijn. 

De problemen die een klein maar structureel deel van deze veelal Marokkaanse jongens veroorzaken worden nu goed aangepakt. Het rijk maar ook de gemeente stopt daarin veel geld en inspanningen. Alle instrumenten voor dit beleid die er zijn, worden toegepast uitgetest en voortdurend verbeterd.

In Gouda kan men het ontstaan van incidenten echter niet voorkomen. Altijd bestaat er een zekere angst en alertheid dat het elk moment weer kan gebeuren, waardoor Onze stad weer negatief in de publiciteit staat. 

Een goede communicatie richting media en burgers zal er op moeten toezien dat het imago van de stad niet nog meer beschadigd raakt dan dat het al het geval is. 

In een enkel geval heeft de PvdA fractie (In het bijzonder Jan van den Heuvel en Mohammed Mohandis) het heft in eigen handen genomen.  Door actief naar buiten te treden, door misstanden aan de kaak te stellen, zijn we oppositiepartijen in de gemeenteraad een slag voor. Zij proberen immers vaak incidenten nog meer op te blazen en het college  nog meer in diskrediet te brengen. 

Maar ondertussen wordt er hard gewerkt aan een beter imago. Een klein voorbeeld. 

Sinds een aantal jaren bestaat IMAGO als naam voor een organisatie die wil werken aan een beter beeld van de Marokkaanse gemeenschap in Gouda. De afkorting IMAGO staat hier dan ook voor: Initiatiefgroep Marokkaanse Gouwenaars.  Deze veelal jongere Nederlandse Marokkaanse mannen en vrouwen hebben zich hierin verenigd om op eigen kracht te laten zien dat niet alles kommer en kwel is, wat uit de Marokkaanse gemeenschap komt. 

Zij leggen aan de autochtone bevolking van Gouda uit dat net, zoals de Nederlander niet bestaat, ook de Marokkaan in Nederland niet bestaat. Onderling bestaan er binnen deze groep grote verschillen, zodat zij nooit met één stem naar buiten toe, kunnen spreken. 

Imago als organisatie wil zichzelf een gezicht geven en doet dat ook door zich naar de politiek en de burgers toe te presenteren. Zij doen een groot beroep op de ouders van jonge kinderen die verantwoordelijk zijn voor de  overlast in de wijken. Laat je kind niet op straat opgroeien. Hou toezicht op hun doen en laten en laat de opvoeding van je kind niet alleen over aan de school. Cultuur veranderen gaat echter heel geleidelijk. Kleine kinderen van 0 tot 4 jaar moeten ook snel goed Nederlands leren. 

Voor een goed imago is Communicatie ook hier weer het toverwoord. De verregaande individualisering zorgt ervoor dat mensen elkaar minder spreken en als er conflicten zijn, wordt er direct naar de overheid gekeken, om er iets aan te doen. Dit werkt niet meer. Dat er daardoor structuren ontstaan zoals IMAGO waarbij men elkaar weer opzoekt, doet bij mij het vertrouwen in de toekomst weer versterken. 

Recent heeft het college een memo gezonden aan de gemeenteraad omtrent de ophef vorig jaar augustus inzake de gratis karatelessen voor de Marokkaanse jeugd.

Het college stelt daarin:   "Conclusie is dat we in de woordvoering wellicht te veel voor het frame van het integraal veiligheidsbeleid hebben gekozen en te weinig het bredere maatschappelijke perspectief van jeugd en sport hebben gekozen. Bovendien kunnen we concluderen dat we bij de ontwikkeling van nieuw beleid aan de voorkant toch nog meer aandacht moeten besteden aan communicatie".

Het siert het college dat het hiermee een "mea culpa" uitspreekt, maar zo gauw de media zich ergens op stort is vaak "damage control" de enige optie. In dat opzicht zal het bij goede intenties blijven.

De negatieve beeldvorming in Gouda is hierdoor niet alleen een zorg voor de veiligheid maar steeds meer een zorg voor de jeugd in deze stad. 

Johan Veld

Raadslid

Rozen uitdelen op Valentijnsdag, doet u mee?

20 januari 2012

In gesprek blijven met burgers. Niet alleen je gezicht laten zien als er verkiezingen aankomen. Dat is het idee achter een permanente campagne.

Op dinsdag 14 februari gaan fractie en bestuur weer op pad met rozen. We bieden mensen een roos aan en stellen hen een aantal vragen over hun wijk. Bij de campagne voor de raadsverkiezingen in 2010 hebben we hier goede ervaringen mee opgedaan.

Meteen actie
Burgers waarderen de aandacht. Bovendien leveren de gesprekken stof op voor de fractie. In een aantal gevallen konden we meteen actie ondernemen naar aanleiding van onderwerpen die mensen aan de deur aansneden.

Hoe gaan we te werk?
We gaan in groepjes van twee langs de deuren. Als mensen opendoen, bieden we hen een roos aan, en vragen hen of we drie korte vragen mogen stellen. Die vragen gaan over de wijk.  Aan het einde van het gesprek vragen we mensen of wij ze op de hoogte mogen houden van zaken die de PvdA onderneemt. Zo ontstaat een bestand van e-mailadressen dat we (zeer spaarzaam) gebruiken om mensen een berichtje te sturen.

Is het leuk?
Ja het is hartstikke leuk. De sfeer onderling is altijd gezellig, de gesprekken zijn veelal erg geanimeerd. De meeste mensen waarderen het als je naar ze luistert (en ze niet namens de PvdA komt vertellen hoe de wereld in elkaar zit).

Doet u mee?
Hebt u zin om mee te gaan? Dat zou geweldig zijn, we willen graag met zo veel mogelijk mensen op pad.  We verzamelen om 19:15 uur bij de ingang van de Bernhardflat in Korte Akkeren. Meer weten? Je kunt bellen of mailen met Marjan Arenoe, tel. 0182-689529 of marjan.arenoe@gouda.nl  Wij zorgen voor rozen en voor enquêteformulieren! Tot de veertiende.

Nieuwjaarsspeech Marion Suijker tijdens PvdA Nieuwjaarsreceptie

15 januari 2012

Beste partijgenoten: Een goed 2012  gewenst.

Ik begin mijn verhaal alvast maar met deze wens.

2012 is een bijzonder jaar. Volgens sommigen het laatste jaar van de jaartelling. Dus maar snel een goede wens gedaan. Je kunt nooit weten.

Wees gerust: Ik geloof niet in doemscenario’s.

Ik wil het hebben over de kansen die het nieuwe jaar biedt voor ons als partij, voor de politiek en voor de maatschappij. Wat ik zie is een nieuw jaar met volop kansen. Die moeten we  echter wel pakken. Dat is hard nodig in deze tijd.

De overgang van 2011 naar 2012 kan worden gezien als een keerpunt. Een keerpunt in het fundamentele denken over de samenleving. Het denken over hoe we als mensen met elkaar omgaan.

De crisis die in 2008 is begonnen met de banken, staat voor meer dan economische tegenwind. Alle ellende die een doorgeschoten financieel systeem met zich heeft meegebracht en helaas nog zal brengen is een belangrijk signaal.

In de jaren tachtig van de vorige eeuw is het beeld van de mens als een homo economicus naar voren geschoven. De homo economicus komt alleen voor geld zijn bed uit en is gedreven door eigenbelang. Er moet het liefst voor elke handeling afgerekend worden. Financiële prikkels (belonen en straffen) zijn de basis om het systeem te laten functioneren. Het is overal ingeslopen: marktwerking in de zorg,  het onderwijs, de energievoorziening, de bonuscultuur bij de banken. Ook de overheid moest kleiner en het liefst taken aan de markt uitbesteden. Met financiële prikkels zou alles beter werken: de dokter zou zijn patiënten beter behandelen (want zij zouden op de markt de beste dokter kiezen) de bankier zou beter bankieren enzovoort enzovoort.

We weten nu beter. De uitkomsten van het model “geld boven de mens” zijn  op zijn zachtst gezegd bedenkelijk. De resultaten niet om te juichen.

• Banken namen onaanvaardbare risico’s op zoek naar meer en steeds meer winst en verloren hun maatschappelijke functie uit het oog;
• De wachtlijsten voor behandelingen in ziekenhuizen worden eerder langer dan korter;
• De diploma’s in het hoger onderwijs zijn niet meer aan de maat, gebouwen wel;
• Banken zijn – door schade en schande wijs– nu zo terughoudend met het verstrekken van leningen dat de woningmarkt stagneert;
• De economie loopt terug, bedrijven krimpen in en mensen verliezen hun baan;
• Pensioenen staan onder druk;
• De euro verliest aan vertouwen;

We kunnen de voorbeelden elke dag uit krant halen.

 

We hebben de grenzen van de marktwerking bereikt. Niet meer het geld in allerlei onbegrijpelijke constructies moet de wereld regeren, maar de mens als mens met zijn medemensen. De overheid als centrale organisator in de samenleving zou hierin weer een prominente plek moeten krijgen. De dokter, de leraar, maar ook de bankier moeten hun vak uitoefenen naar het beste vermogen omdat zij een mooi en nuttig vak beheersen en dat zij  vanuit dat vak de patiënten, leerlingen en klanten zo goed mogelijk van dienst zijn. Niet om die handelingen te verrichten waarmee ze zoveel mogelijk geld kunnen verdienen.

Het alternatief voor de uit de hand gelopen marktwerking ligt voor het oprapen. Solidariteit, delen, elkaar kansen gunnen, samenwerking in plaats van overal competitie en uitgaan van individueel eigen belang.

Het zijn kernwaarden waarop wij, als Partij van de Arbeid, vinden dat je een maatschappij moet organiseren en dit zien we ook terug in de conceptresoluties die volgende week op het congres van de PvdA worden behandeld.

Een terugkeer naar oude waarden zou de kritiek kunnen luiden.

Wat is daar mis mee denk ik dan. In het geweld van de financiële prikkels zijn we de weg een beetje kwijt geraakt. Daar waar de markt faalde heeft de overheid de scherven moeten opruimen. Een sterke overheid in een sterke samenleving is dus geen schande. Het organiseren van solidariteit, gelijke kansen en een eerlijke en rechtvaardige verdeling door die overheid ook niet. Het is hard nodig.

Typeringen als subsidieverslaving en linkse hobby’s voor taken die onze samenleving sterker, saamhoriger en rechtvaardiger maken vormen een schril geluid als je nagaat waarom het gaat. Het gaat om de kansen van mensen. Kansen op een opleiding, kansen  op werk, kansen om op een volwaardige manier mee te doen in de samenleving. Via de overheid mag de samenleving zich best inzetten om een ieder hier een volwaardige kans te geven, juist als je bagage van huis uit beperkter is. En wat is er mis met theedrinken om mensen uit andere culturen in dit land er bij te houden en ook kansen te geven.

Makkelijke stoertaal,  die aanzet om verschillen tussen mensen uit te vergroten moeten we tegengaan, tegenspreken. Zeker als die grover wordt omdat men zich het kwetsen van mensen op grond van afkomst onder het motto van vrijheid van meningsuiting denkt te kunnen permitteren. Onze partijgenoot in de Limburgse Statenfractie –die het niet hoort- wil ik hierbij een hart onder de riem steken. Goed dat je, je tegen die aantijgingen zo teweer stelt. Er is iets hoog te houden als fatsoen. Er zijn grenzen en die mogen en moeten we trekken.

 

De klassieke thema’s van de politieke ideologieën die de moderne democratie in Europa groot hebben gemaakt, zijn zeer actueel. Het is in de komende periode, misschien wel maanden, duidelijk te maken. De sociaal-democratie is klaar om de richting naar nieuwe wegen aan te geven. Terug naar de menselijke maat. Van de regie van het geld naar samen bouwen aan een samenleving waar we niemand tussen wal en schip laten vallen. Een samenleving waar we –als partij van de arbeid- werken aan werk om niemand aan de kant te laten staan.

Een samenleving ook die verder kijkt dat het eigen marktplein groot is. Wij zijn – ondanks de crisis – nog steeds een van de allerrijkste landen ter wereld. Ik vind het dan ook beschamend dat bij de bezuinigingen op de rijksuitgaven wel heel snel het mes wordt gezet in de uitgaven voor ontwikkelingssamenwerking. Alsof het hier een  luxe artikel betreft dat wel even achterwege kan blijven als het wat tegenzit. Zijn we werkelijk zo weinig solidair met de minst bedeelden?.

Nee zo zijn mensen niet. Als het dichtbij is en we worden direct aangesproken, dan zijn we zeker in grote getale bereid om iets van onze welvaart af te staan. Kijk naar de gulle giften die door onze stadsgenoten zijn gedaan aan de voedselbank tijdens de inzameling voor de kerstdagen in winkelcentrum Bloemendaal.

Wat is er dan mis mee om ons via goed georganiseerd overheidsbeleid in te zetten voor de minst bedeelden in de wereld. Hulp aan kinderen die zonder hun schuld worden geboren in Afrika met de ziekte AIDS. In de resolutie Internationale sociaal-democratische politiek – die  volgende week voorligt op het PvdA-congres – wordt opgeroepen internationale samenwerking en hulp aan de armen in de wereld vast te stellen als politieke opdracht. Dus niet bezuinigen als er even geen slagroom op de koffie zit. Van harte aannemen die resolutie beveel ik de congresafgevaardigden aan.

Terug naar de menselijke maat. Terug naar aandacht en zorg voor mensen. In de samenwerking tussen de linkse partijen krijgt dit steeds meer vorm als leidend thema. Ook het CDA houdt binnenkort een discussie en daarna richtingbepalend congres. Ook hier gaat het om de thema’s mensen boven geld en zorg voor mensen. U kunt wel raden welk advies ik de CDA congresgangers graag mee zou geven.

De koers is echt snel te verleggen. In het Algemeen Dagblad van gisteren stond een artikel over de kleine woningbouwverenigingen in onze regio. Zij vrezen voor hun voortbestaan. In een tijd dat bijna niemand meer een lening krijgt om een eigen woning te kopen ligt er een wetsvoorstel voor om de woningbouwverenigingen te verplichten 75% van hun woning voorraad te verkopen. Door de kredietcrisis zijn banen onzeker en zijn de criteria voor leningen torenhoog. De vraag naar huurwoningen stijgt met de dag. Ook hier: wissel de regie van het geld in voor de menselijke maat. Kijk naar wat mensen nodig hebben. De tijden zijn veranderd.

Naast terugkeer naar de menselijk maat , spreek ik de hoop uit dat in 2012 het vertouwen in elkaar en het samen bouwen aan de samenleving en de stad de boventoon gaat voeren. Dit boven het nemen van elkaars maat en beproeven van de integriteit.

Ik ga afronden. Het is een wat abstracter verhaal geworden over de positie van onze sociaal democratie anno 2012. Mijns inziens een belangrijk thema, omdat dit ons en mijn handelen bepaalt of zou moeten bepalen. Maar mocht u meer geïnteresseerd zijn in het Goudse reilen en zeilen. In maart blikken de fractievoorzitter en ik terug op bijna 2 jaar coalitieperiode.

Laten we vol vertrouwen een toast uitbrengen op een eerlijker 2012! Want ik zou zeggen: er is veel werk aan de winkel en de PvdA doet ertoe! Juist nu.

En dan op naar de quiz!

PvdA en Groen Links willen kraanwater tappunt

13 januari 2012

Een tappunt voor vers kraanwater op een centrale plek in de stad. Het is een aardig gebaar voor dorstige dagjesmensen, en ook voor Gouwenaars die toe zijn aan een snelle slok. Het is natuurlijk helemaal mooi als je met zo’n kraanwater tappunt ook nog kunt bijdragen aan de watervoorziening in ontwikkelingslanden.  En het gebruik van wegwerpflesjes kunt verminderen, bovendien.

Gezamenlijk hebben de fracties PvdA en Groen Links daarom aan het college van B&W gevraagd om zo’n watertappunt op een centrale plek in de stad te verwezenlijken.  Het betreft een tappunt van de internationale organisatie www.jointhepipe.orgVoor elk watertappunt dat in Nederland wordt aangelegd, legt de organisatie een waterput aan in een ontwikkelingsland.

Het watertappunt  is een kromme pijp die uit de grond steekt. Het object is niet al te opvallend, en vandaalproof.  De kosten voor de gemeente bedragen 2500 euro.

De fracties vinden een kraanwater tappunt van www.jointhepipe.org  goed passen bij Gouda als Millenniumgemeente.  Andere (historische) steden zoals Amsterdam, Utrecht en Alkmaar hebben al een kraanwater tappunt. 

PvdA: Geen Stadsinternaat

12 december 2011

Het is toch iedere keer weer schrikken als Bas Driesen, de fractievoorzitter van Trots in Gouda zijn mond open doet en de Goudse burgers oplossingen voor houdt die niet haalbaar zijn. Nu weer haalde hij de website van de Goudse Post met een verhaal over Factor G. Daar is door veel mensen jarenlang uitstekend werk verricht maar volgens Bas Driesen heeft Factor G zich in de problematiek rond overlast gevende jongeren slechts bezig gehouden met “pappen en nathouden”. Erg voor die jongerenwerkers. Factor G moet zichzelf maar redden en krijgt geen gemeentelijke subsidie meer. Of dat nu juist is, laat ik graag aan deskundigen over om dat te beoordelen. Bas Driesen wil het gemeentelijke subsidiebedrag dat jaarlijks naar Factor G gaat, besteden aan meer stadsmariniers, een stadsinternaat en een wethouder veiligheid. Nou over dat laatste is een overgrote meerderheid van de raad duidelijk geweest. De portefeuille veiligheid is bij de burgemeester in goede handen. Maar wie de geschiedenis van de afgelopen 10 jaar niet kent of zich daarin niet wil verdiepen, weet niet waarover hij praat. Natuurlijk, Bas Driesen wilde zo veel mogelijk stemmen bij de laatste gemeenteraadsverkiezingen, dat begrijp ik ook wel maar om je potentiële kiezers dan gelijk grove leugens voor te leggen in jouw verkiezingsprogramma, dat is niet netjes en bovendien erg populistisch om in te spelen op de onderbuik gevoelens van de burger. Volgens Bas Driesen was de criminaliteit de afgelopen 10 jaar in Gouda alleen maar toegenomen. Onzin, na het aantreden van burgemeester Wim Cornelis, startte deze met het Integraal Veiligheidsbeleid. (IVB). Auto inbraken, jeugdcriminaliteit, criminele incidenten in Gouda daalden in meerdere wijken met tientallen procenten. Ook de politie kreeg een sneer van Bas Driesen. Er werd te weinig gehandhaafd. Nou moet U weten dat er vanaf het jaar 2005 gemiddeld 1600 verdachten per jaar werden aangehouden! Gouda liet zelfs zijn veiligheidsbeleid toetsen door het Instituut veiligheid en crisismanagement (COT) en werd daar over gecomplimenteerd.  Het gaat mij te ver om alle percentages over de afname van de criminaliteit te vermelden. Voor wie zich daarin wil verdiepen, zijn deze natuurlijk altijd opvraagbaar bij de gemeente. Maar Bas Driesen heeft niets met cijfers. Hij vaart op zijn eigen kompas en als hij vindt dat er iets niet deugt dan is dat ook zo. Cijfers, vooral van de gemeente natuurlijk, zeggen hem niets. Maar goed zo spreken over het Goudse veiligheidsbeleid is niet fair en lekker goedkoop scoren. Wel moet duidelijk worden dat ook de PvdA vindt dat er op het gebied van veiligheid nog veel te bereiken is. Criminele / overlast gevende jongeren zijn ook ons een doorn in het oog.  Maar nu wil Bas Driesen het nog gekker maken. Hij wil een stadsinternaat oprichten waar criminele / overlast gevende jongeren na schooltijd worden binnengehouden totdat ze de andere ochtend weer naar school moeten. Ondertussen wordt de jongeren tucht en orde bijgebracht. Misschien leren zij daar ook wel dat zij niet mogen liegen maar ik denk dat dit Bas te ver gaat.  Maar een stadsinternaat ? Om hoeveel jongeren gaat het nu eigenlijk en wat gaat dat internaat kosten en wie betaalt het dan ? Een burgemeester of het college kan niet zo maar besluiten om een jongere in een internaat te plaatsen. Daar zal de rechter aan te pas moeten komen en dan rijst uiteraard voor de rechter de vraag, op welke gronden de jongere moet worden geplaatst en voor welke periode dit door de rechter kan worden bevolen. Nog even iets anders. Het Verdrag voor de rechten van het kind stelt als norm dat vrijheidsbeneming een uiterste middel moet zijn en niet langer mag duren dan strikt noodzakelijk is. Anders gezegd, het gebruik van een internaat alleen als alle andere middelen duidelijk aantoonbaar niet werken en dat is dus niet het geval. We boeken juist resultaten, het gaat alleen stap voor stap. Kortom een internaat is een idee dat niet moet worden uitgevoerd. Onze opvatting is dat problemen beter moeten en kunnen worden opgepakt via gezinsmanagers en andere hulpverleners met goede georganiseerde aandacht, zo veel mogelijk gericht op concrete oplosssingen, werk / opleiding / huisvesting enzovoorts, voor de individuele probleemjongere en het gezin waartoe hij / zij behoort. Het criminele en overlast gevende gedrag van jongeren is verschrikkelijk en heeft grote impact op de veiligheidsgevoelens en leefbaarheid van onze samenleving. Maar wij zijn van mening dat we op de goede weg zijn (gezinsmanagers / stadsmarinier). De inzet van deze middelen is adequaat maar het is een weg van lange adem waarbij het uiteindelijke resultaat zal zijn dat het in Gouda nog beter wonen is dan nu al het geval. 

Jan van den Heuvel.

Raadslid PvdA Gouda.