Gouds Rood februari 2009

Gouds Rood februari 2009

Redactie Gouds Rood

Ditmaal een vrij “formele” Gouds Rood met veel stukken van het bestuur. U ziet, de lokale verkiezingen zijn in aantocht. Een aantal stukken is abusievelijk niet in de extra editie van januari jongstleden geplaatst. Maar in deze editie ook, en niet in de laatste plaats, mooie artikelen die tot nadenken, overdenken en herdenken stemmen.

Gouds Rood is ook te downloaden als pdf-bestand. De downloadversie bevat ook de contactgegevens van de redactie.

Witte en zwarte schapen?

Arie Slinger - 23 februari 2009

Het volgende citaat is van Auguste Comte ( 1798-1857 ) : "Liefde ons uitgangspunt, regel onze basis, vooruitgang ons doel."

Het is wel een gedateerde visie op bijvoorbeeld het onderwerp integratie; dat vraagt dus om herziening of bijstelling. Doch in de kern schuilt er waarheid in. Daarom terug naar onze tijd.

Ik herinner me een bijeenkomst in De Zalm in 2001 of 2002.

Het ging toen om vier kandidaten van de PvdA voor het lijsttrekkerschap: Wouter Bos, Klaas de Vries, Jeltje van Nieuwenhoven en een politicoloog uit Leiden, ook met de achternaam de Vries. Na de introductie van de kandidaten sprak ik een paar minuten met Wouter Bos over het artikel van Paul Scheffer in NRC Handelsblad: 'Het multiculturele drama'. Ik was het eens met de schrijver, terwijl Wouter zich op de vlakte hield. Het drama als zodanig zag hij nog niet, of wilde of kon hij er zich nog niet over uitspreken?

In 2008 was Pière Heijnen, Tweede Kamerlid van de PvdA bij ons in de afdelingsvergadering. Hij sprak onder andere over integratie. Ik vond zijn standpunt als voormalig wethouder in Den Haag de kool en de geit sparend.  Ik ging kort met hem in discussie en merkte op dat hij op mij overkwam als iemand van de generatie het-is-verboden-te-verbieden. Ik stelde daar tegenover dat vrijheid een belangrijk principe is, maar dat het ook geboden-is-te-gebieden. Het gaat immers in een democratie om vrijheid en gebondenheid. Het gaat niet om een oorlog van allen tegen al-len!

In onze samenleving heersen taboes, ook van politieke aard.  Wie kritiek uitte op allochtonen, werd al gauw versleten voor racist. Er was in de grote steden een botsing van culturen. Dit gold in meerdere of mindere mate ook voor Gouda. Ineens was er in 2007 de uitspraak in de partij, dat 'de nieuwe sociale kwestie (die) draait om tegenstellingen tussen oude en nieuwe Ne-derlanders'.

Eerwraak, vrouwenbesnijdenis, discriminatie van homoseksuelen; het  'moet kunnen' is van de baan. Ook het leren van de Nederlandse taal is geen punt van discussie meer. De kogel is door de kerk: sociaal-democraten staan voor twee zaken: we zijn voor een vrije samenleving en we moeten normatief durven zijn! Maar het gaat ook om een samenleving op lange termijn, waarin we een balans moeten vinden tussen tolerantie en intolerantie.

Aukje van Roessel noemt in De Groene één van de belangrijkste zinnen uit de resolutie voor het aanstaande partijcongres: 'De fout die we in ieder geval nooit meer mogen maken is het inslikken van kritiek op culturen en religies omwille van de tolerantie'. Zij wijst eveneens op het belang van kritiek op de eigen (partij)cultuur.

Meer openheid in de partij, ook wat bijvoorbeeld betreft de interne partijdemocratie, is geen overbodige luxe, maar pure noodzaak. In ieder geval moeten we geen haat prediken, maar wel de wet- en de regelgeving toepassen en handhaven met het oog op de toekomst.

In die zin was Auguste Comte zijn tijd vooruit.

Artikel: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24