|
Gouds Rood oktober 2009
Gouds Rood oktober 2009
Redactie Gouds Rood
In dit nummer onder andere: Graaien en grabbelen kost aanzien en stemmen, Verslag Politiek Café, Vooroordelen, rechtse brabbels en linkse waarheden, De “Crisis” in historisch perspectief, Uitslag van de Foto-quiz, Siebe neemt afscheid en verder de gebruikelijke rubrieken en informatie.
Gouds Rood is ook te downloaden als pdf-bestand. De downloadversie bevat ook het colofon met de contactgegevens van de redactie.
Wat nu?
Co Caljouw - 17 oktober 2009
Daar zit je dan, PvdA-er van het vroegste uur, drie weken na een desastreus verlies (verkiezingen Europees Parlement, Red.) van je kluppie. En je vraagt je almaar af: wat nu? Sharon Dijksma zet de zaken nog eens op een rijtje en dan weet je het al wel: geen roep om een sterke man want die hebben we immers al in Wouter.
De analyses die ik tot dusver heb gehoord van enkelen onzer, zoals die van de onderwijsman met de grote hoed, snijden wat mij betreft geen hout. De partij zou bij voorbeeld te elitair zijn… (ik kom daar nog op terug).
Nog meer de wijken in, waar eerst onze kiezers zaten, heeft voorts geen enkele zin. Ooit was daar ene Melkert niet weg te branden maar hij legde het af tegen een paradijsvogel die ter plekke met zijn Daimler/schoothondjes nooit is gesignaleerd. Die toerde dagelijks pontificaal naar de televisiestudio’s om zich te laten proclameren tot de volgende premier. Intussen declareerde hij een fortuin voor zijn kitsch-onderkomen (later voor een habbekrats geveild).
Dat brengt mij op het euvel van het grote graaien waaraan helaas ook een fiks aantal onzer topleden zich schuldig maakt.
In deze kolommen heb ik reeds diverse keren gepleit voor het royeren van lieden als Kok en Stekelenburg. Deze oud-journalist beluisterde immers op alle mogelijke bijeenkomsten zoals verjaarspartijtjes niet anders dan afschuw en hoon over het declaratiegedrag van een aantal sociaal-democraten zoals genoemde twee. Nooit wat over gehoord en Wouter maar roepen dat hij, naast het bancaire zakkenvullen, ook daar niets aan kon/kan doen.
Als een CDA-er als Elco Brinkman zijn broek overlaadt of de doorsnee VVD-er rept over jaloezie van de gewone man (hard werken en leiding geven mogen immers heel goed worden beloond) dan is dat al erg genoeg maar de Aldersen, Herfkensen en voorzitters/(interim)managers van woningbouwcorporaties of zorginstellingen die ooit het rode vaandel volgden hebben met hun poenige streken de sociaal-democratie verregaand in diskrediet gebracht.
De kiezer heeft altijd gelijk, zo heette het meteen na de uitslag. Daar heb ik ook grote twijfels bij. Het volk wordt in toenemende mate gemanipuleerd en is voor een groot deel niet of nauwelijks in politiek geïnteresseerd (kijk maar naar de opkomst). Als het volk al iets is, is het overwegend conservatief. Dan berokkent eerdergenoemde hoedman temidden van vrijwel ontklede nichten, de gay-parade, mijn partij alleen maar schade.
Als deze bewindsman dit als elitair gedrag beschouwt, immers ver weg van de alledaagse belevingswereld van de overwegend hetero burgerij (alsook die van talloze homofielen), dan kan ik daar in meegaan.
Maar over het begrip elitair heb ik toch andere opvattingen. Door de schandelijke daling van het onderwijsniveau, de verregaande versoaping van de buis, het volstrekt teloorgaan van het burgermansfatsoen, ofwel de verhuftering, is het volk in mijn ogen ontheemd geraakt.
Mogen we terug naar de verheffing van het volk? Terug naar respect en bewondering voor de persoon die “zijn/haar talen spreekt”of een eerste klas vakman of –vrouw is (om over andere burgermanskwaliteiten maar te zwijgen)?
De PvdA wacht een zware klus om het verloren terrein te herwinnen. Het hanteren van oude waarden en normen daarbij is mijns inziens onvermijdelijk!
|
